آزادی ( دمی با درویش دریادلی )

توجه  -  تو جه :

یک نوشته ای بسیار جالب از آقای " عطا خیل " در تارگاه " کابل پرس " نشر شده است که سیاه سنگ حرامی را نسق ساخته . شما همونجه برین ، مقاله ره بخانین و اگه میخایین که دنیا گُل و گلزار شوه ، در همونجه تاکه می تانین به زبان ادبی و شاعرانه ، صبورک ِ سفید سنگه  نوارش بتین تا بفامه که یک نان چند فتیر اس و مزه ای زیر  ِ پای فاشیست های اوغان ذلتی افتادنه بفامه . اینجه گکه دکه  بتین.

آقای عطاخیل عزیز ، آفرینت کتی همی نوشتیت که دشمنه بیخی ضربه ای فنی کدی . خراب نشی .

 گپک و سخنکی با دوستا

دوستای عزیز و گرامی و شیرین و مهربان !

این گپ خو برای تان مالوم اس که مه همگی تانه بیحد و اندازه دوست دارم . تبعیض و دو بینه گی ده کار مه نیس . هر کس که دستش به خون مردم تر نباشه ، هرکس که وطنفروش و خاین نبوده باشه ، اگه ضد فاشیزم اوغانی مبارزه میکنه ، دوست و یار  ِ  مه اس .

یک گپ باید برای همه عزیزا روشن باشه که مه به مسایل شخصی و جنجال های خصوصی هیچ کس علاقه ندارم  و بسیار ناراحت می شوم که در بین کسایی که در یک خط فکری و مبارزاتی حرکت می کنند ، کشیده گی ها و آزرده گی های بسیار عمیق پیدا میشه که آدم از یافتن راه حل برایش عاجز میمانه .

مه همرای شما بسیار صادقانه گپ می زنم . در همی چند روزی که مه باز به کار شروع کدیم ، تیلفون و ایمیل زیاد گرفتیم . همگی دوستا ابراز خوشی و خرسندی می کنن و به مه وعده ای همکاری و همراهی میدهند و واقعا مرا ممنون و مدیون خود ساخته اند . به ویژه چند نفر که پروانه وار می تپند و فعال استند که کار بخیر بهتر و منظم تر شود . من هر گام و هر اقدام دوستانه و انسانی هر عزیز ِ مهربان را می بینم و برایم ارزش بسیار دارد . اما در عین زمان به یک مشکل روبرو استم :

برخی از  دوستایی که با مه همکاری و همراهی می کنن ، از مه میخاین که همه کارهایم را مطابق خواست و نظر آنها تنظیم کنم و با کسایی که ایشان میخاین رابطه داشته باشم ، با کسایی که نمی خواهند باید هیچ کار و غرضی نداشته باشم . در حالیکه آن کسانی که ایشان دوست نمی دارند هم مانند ایشان انسان های مثبت و فعال و در یک خط مبارزه با ما استند . حالا  مه حیران استم که چی کنم ؟ خدا شاهد اس که مه نمیخایم که هیچ کدام از همی دوستا از مه خفه و آزرده شون  و همچنان نمی خایم که در چنان یک وضعی قرار بگیرم که مجبور به انتخاب این یا آن شوم .

مه از همه دوستای عزیز که واقعا انسان های خوب و ارج مند و دوست داشتنی استند خواهش می کنم که موقف مه را درک کنند و از مه این توقع را نداشته باشن که کاملا مطابق نظر آنها با دیگران رفتار کنم.

مه نمیخایم و نمی تانم که با هیچ یک از دوستایی که به خاطر منافع مردمم تلاش می کنن جنگ و دعوا های دشمنانه داشته باشم . شاید شکر رنجی ها و دلگرفته گی هایی در جریان کار خلق شوه ، مگم حساب دوست از دشمن جداست .

اگه شما مرا دوست دارین ، خواهش مه از شما عزیزا ایس که کینه و کدروت و دل آزرده گی از دوستا را از خود دور بسازین و بیایین که ما همه یک مشت و یک دست باشیم و در مقابل دشمن مشترک خود درست و جدی مبارزه کنیم . حالا وخت این نیس که اختلافات سلیقه ای و مسایل فرعی و بی ارزش را بزرگ سازیم و به فرق یکدیگر بکوبیم . شما یک بار به طرف اوغان ذلتی ها  و دگه فاشیست های اوغان نگاه کنین  ، همو فاشیست های اوغان که همه چیز شان ضد انسانی و برای نابودی ماست ، چقدر گذشت دارند و به خاطر منافع قومی خود یک دل و یک جان باهم کار می کنن و از برکت همو گذشت و دور اندیشی شان اس که امروز به کجا رسیده اند و ما که همیشه پیش پای خود را می بینیم و گذشت و دور اندیشی نداریم ، اینطور دربدر و سرشکسته و پراگنده و بی امکانات مانده ایم . ما همه اش چقدر آدم فعال و بیدار داریم که با همین یک عده ای انگشت شمار نیز هر روز مشکل خلق کنیم و توقعات بیجا داشته باشیم ؟ همگی آدم ها یک رقم نیستند . این نمی شود که مه یکی را به خاطر چاقی اش از خود برانم ، یکی را به خاطر لاغری اش از خود دور بسازم ، یکی را به خاطر اینکه سرش طاس اس ملامت کنم ، دیگری را به خاطریکه شمکش کلان اس در مجلس خود راه نتم ، یکی را به خاطریکه رویش غارغاری و چیچکیس قبول نداشته باشم و دیگری را به خاطریکه بسیار کاکه و به مُذ روز اس و موی های خوده سه رنگ و چار رنگ میکنه از خود برنجانم و ... دگه خی کی میمانه ؟

شما اگه نمی تانین که همی گپای مره قبول کنین ، مه از شما کدام گلایه و شکوه نمی کنم . اما شما هم از مه این توقع ره نداشته باشین که هیچ قدمم را خلاف میل شما نگذارم .

در کارهای مبارزاتی و فرهنگی که مه در پیش روی دارم ، حتمن به یاری و همکاری همه دوستا نیاز میداشته باشم . اما مه به هیچ صورت در بدل یاری و همکاری هیچ کس آزادی فکر و عمل خود را قربانی نمی کنم .

مه برای گروپک سازی و پره و جمپه جور کدن در میان همرزمان و همفکرانم نیامده ام . مه به فکرهای دیگری استم که به فرد فرد تاجیک  ِ بیدار و مبارز ، به هر فردیکه برای نجات از ستم فاشیزم اوغانی مبارزه میکند نیاز دارم و میخواهم با هر یک شان دست دوستی و همرزمی بدهم . مهم نیس که میان ما تفاوت های ذوقی و برداشت های مختلف در زمینه های فرعی وجود داشته باشه . صدای مه ، صدای بهم پیوستن ، صدای فشرده شدن ، صدای همگامی است .

این را هم به صراحت اعلان می کنم که عزیزا ، مه به خاطر هیچ آرمانی ، به خاطر هیچ هدف و مرامی ، با انسان های خاین و آدمکش و غداری که در قتل انسان های معصوم و تباهی خاک ما دست داشتند ، همدست و همراه نمی شوم . مبارزه ایکه باعث شود مه با جنایتکاران همدست شوم ، از آن مبارزه قطعا تیر استم و یک گام هم در آن به پیش نخات رفتم . تنهایی بهتر اس ، خاموشی بهتر اس ، در یک گوشه نشستن بهتر اس از آنکه آدم همه اصل ها و ارزش های انسانی را به خاطر یک هدف زیر پا کند .

اگر مبارزه ای من ، با دوری از جنایتکاران ، حاصلی نداشته باشد ، من پروایش را ندارم . مه اگر یک نفر هم باشم . همین کارکی را که از دست خودم ساخته است به تنهایی پیش می برم ، اما برای لا و لشکر داشتن ، با هر وطنفروش و قاتل و بی وجدانی همدست نمی شوم .

مه همیشه گفتیم ، باز میگویم که : سر  ِ  زاغ ، بودنه گرفته نمیشه !

مبارزه ای انسانی ، مبارزه ای پاک ، انسان پاک می خواهد . با آدمک های داغی ، دغل باز ، خود فروخته ، اخته شده ، در جنایت آغشته و در قتل و تباهی مردم دست داشته ، هرگز و هرگز کسی نمی تواند یک حرکت عادلانه و انسانی را به راه اندازد .

سیاهی لشکر ناید به کار

که صد فرد جنگی به از صد هزار !

خدا کنه که همی کپک هایم سر  ِ  هیچ دوست عزیزم بد نخورده باشه . واقعا هیچ شخص معینی هدفم نیست. همینطوری عام  با شما درد دل کردم تا شما همه موقفم را دریابید و بفهمید که مه چی رقم فکر میکنم .

دوستا توجه کنین :

یک نبشته ای جالب از عزیز ما بهار چوپان را بخوانید . اینجه گکه دکه بتین .

من تاجیکم ....

سلام و درود ، آهنگ و سرود ،

در همی چند روز  به خیالم که دشمن خوش نبود . چرا که در پیامخانه می آیند و  با دست های لرزیده پیام های  عالمانه ، شاعرانه و سیاه سنگی  می نویسند : دو ، دشنام ، تهدید ، اخطار و . . ..

مه از قف های دهان شان میفامُم که دل ِ شان به ترقیدن رسیده است . بازگشایی وبلاگ آزادی و گشایش تارگاه ء تاجیک میدیا ، بر سر  ِ زبان هاست . تاجیک ها و دیگر فارسی زبان های ضد فاشیزم اوغانی ، بسیار خوش استند ،  پیام های تبریکی روان می کنند و پشتیبانی قاطعانه ای خوده اعلان می نمایند . مگر دشمنان ما ، دلترق شده و وضع شان خراب است .

فاشیست های اوغان ، خود شان ، پشتو تولنه داشتند ، پشتون ژِغ داشتند ، پشتنی تجارتی بانک داشتند ، پشتونستان وات داشتند ، فروشگاه پشتون داشتند ، پشتون مارکیت داشتند  و حالا هم دهها چیزی دیگر مثل تول اوغان و غورزنگ و چه و چه های دیگر دارند ، هیچ کس برای شان نگفت که چرا شما نشریه ها ، رادیو ها و موسسات و غیره و غیره را به نام قبیله و قوم تان می مانید؟ چرا اینقدر پشتو ، پشتون ، پختنو ، پشتانه و  .  . . قلقله می کنید ؟

حالا برای من می نویسند که : این چسپیدن به نام تاجیک ، یک رذالت است ، تفرقه اندازی است ، توطئه ای بیگانه هاست !

می خواهم از عالی جنابان بپرسم که چرا " پشتو تولنه " داشتن رذالت ،تفرقه اندازی و توطئه ای بیگانه نبود که چسپیدن به نام تاجیک است ؟ چرا  " پشتون ژغ " داشتن رذالت ، تفرقه اندازی و توطئه ای بیگانه نبود که تاجیک میدیا داشتن است ؟

من به این قفکرده دهنان ِ  یاوه سرا ، میگویم که : میخواهید از بغض و عقده و خشم بترکید ، میخواهید تمام دستگاه های ترور و دشنام و تهمت سازی تان را باز هم علیه ء من بکار اندازید ، من به میل شما رفتار نخواهم کرد و از هویت انسانی ، زبانی و قومی ام  انکار نخواهم ورزید. اینکه این کارم   برای شما فاشیست های اوغان ذلتی و دیگر شبه روشنفکران بیمار پشتونیست قابل پذیریش نیست ، مایه ای خوشی و سرفرازی من می باشد .

شما بیمار های جنون زده ای عاشق سلطه گری ، شما عامل ِ همه پسمانی و فاجعه و دربدری ، چرا از سر  ِ کل ِ  ما دست بردار نمی شوئید ؟ تا چه وقت میخواهید که ما به فرمان شما زند ه گی کنیم ؟ بروئید ، تف تان را به روی بابا های جنایتکار ، به روی شاهان ِ غدار ، به روی رهبران دهشت افگن و جهل پرست و بیمار تان بیاندازید . شما ، ما را ، به خاطر  به کار برُد نام تاجیک سزوار تف باران می دانید ، اما از ما توقع دارید که به خاطر همه جنایت ها ، به خاطر همه نام زدایی ها ، به خاطر همه جعل کاری ها ، به خاطر همه ظلم و قساوت و خودکامه گی های تان مهر سکوت بر لب زنیم ؟

میمیرید یا زنده میمانید ، مرا باکی نیست . آری ، در گذشته هرگز از قوم و تبار و محل و سمت و این چیزها یاد نمی کردم و کسی از زبانم نشنیده بود که من کجایی ام و از کدام قوم . شما حالا حیف و افسوس نکنید که چرا همانطور نماندم ، چرا امروز اینطور هویت قومی و زبانی ام را مطرح می سازم و به آن افتخار می کنم . ازین بابت افسوس نخورید . من مثل شما فاشیست و عظمت طلب نیستم که برای حذف نام و هویت و فرهنگ و حقوق انسانی دیگران کار کنم . شما اگر صداقت دارید ، بروئید در مقابل اوغان ذلتی های تان ، در مقابل سورخلقی های فاشیست تان ، در مقابل آن همه پشتونیست عظمت طلب و جنون زده ای تان بایستید و برای آنها بگوئید که اگر پشتونولی خود را می پرستند و خود را برترین  ِ عالیمان می دانند ، دست کم  آن چنان دیوانه وار در پی نابودی و حذف دیگران نباشند . شما شبه روشفکران پُر ادعا و میان خالی ، یکبار مرد شوئید ، یک مقاله ، یک اعلامیه ، یک اعتراض نامه بر علیه جنایات قومگرایانه و فاشیستی قلدران تان بنویسید ، آنگاه اگر اینجا هم آمدید و مرا طعنه زدید و کنایه ها گفتید و کف دهان تان را افشاندید ، من به شما چیزی نخواهم گفت .

 من شما به اصطلاح روشنفکران فراقومی و بی قوم  پشتون را هم خوب می شناسم و میدانم که این همه اداهای تان چقدر کاذب و دروغین و شیطانی است . شما مار های آستین، بشکه های زهر و کینه و عقده استید و هر قدر که ماسک بی قومی و فرشته بوده گی را به رخ کشید ، در فرجام ، در لحظه های حساس ، همان جوهر اصلی و سیاه و فاشیستی تان هویدا میگردد . 

برای من اشک تمساح نریزید ، اینجا نیایید و به من پند و اندرز ندهید . هر وقت شما یک صد و ده وبسایت پشتونی و پشتو و پشتونخواه تان را بستید ، هر وقت شما از نام اوغان = پشتون تان گذشتید ، هر وقت شما طوق لعنت نام جعلی و تحمیلی" اوغان" را از گردن مردم برداشتید ، هر وقت از فتنه گری برای تحمیل هویت خود بر دیگران دست کشیدید ، هرگاه ستم تاریخی قوم تان را بر همه اقوام ساکن در اوغانستان متوقف ساختید ، آنگاه من هم طبق فرمایش شما ، دنبال مسایل قومی و زبانی نمی گردم . اما اکنون و تا آن زمان ، من به کوری چشم شما ، خودم را همانی که هستم میخوانم :  من تاجیکم ، زبانم پارسی - دری ، سرزمینم خراسان !

این را اگر می پذیرید ، خوب و خوش ، اگر نمی پذیرید ، بروئید به جهنم !

به نام خدا

مژده به آزاده گان تاجیک

 همتباران عزیز ، تاجیک های دلیر و آزادیخواه  !

 به شما مژده مید هیم و به آگاهی تان می رسانیم که برای بازتاب  بیشتر تاریخ ، فرهنگ و مبارزات شکوهمند شما مردم نجیب و به خاطر یاری رساندن به مبارزه ای مرگ و زنده گی که هم اکنون در اوغانستان و دیگر مناطق جهان پیش روی داریم ، یک وبسایت نو در شبکه ای جهانی انترنت به وجود آورده ایم . نام این وبسایت جدید  "تاجیک میدیا " می باشد .   

هرچند که وبسایت " تاجیک میدیا " هنوز در مرحله ای ساختمان است ، به خاطر خوشی شما عزیزان  و به ویژه به خاطر خوشی جوانان ارجمند تاجیک که به این مساله بیشتر از دیگران علاقمندی دارند   ، این خبر را نشر می کنیم .

نشانی " تاجیک میدیا " :

www.tajikmedia.com

برای دیدن تاجیک میدیا اینجا را فشار دهید .

زنده باد مردم قهرمان تاجیک !

برقرار باد وحدت داوطلبانه ای ملیت های تحت ستم در اوغانستان !

مرگ به آنانی که برای نابودی هویت و زبان تاجیک ها و دیگر ا قوام  تحت ستم  در اوغانستان تلاش می کنند !

مرگ بر فاشیزم در هر رنگ و چهره اش !

مرگ بر فاشیزم پشتونی – سمسوری قبیله پرستان در اوغانستان !

نفرین به اسارت ، تحسین به آزادی

از طرف مدیریت تاجیک مدیا